چندی است شاهد دروغ پراکنی برخی سایتها و صفحات قوم گرا در زمینه ی عقب ماندگی! اقتصادی و صنعتی استانهای آذربایجان شرقی و غربی نسبت به دیگر استان های کشورهستیم.گرچه  پوچ بودن این ادعاها بر بسیاری از هموطنان ما آشکار شده است و سخنان این جریان ورشکسته  دیگر خریداری ندارد اما وقاحت پانترکی مرزی نمی شناسد....

بی شک آذربایجان یکی از توسعه یافته ترین استانهای کشور چه از لحاظ صنعتی و چه از لحاظ اقتصادی می باشد و در بسیاری از شاخصه های توسعه  کشوری  مقام اول را دارا می باشد.

ولی چندی است در سایت های مختلف شاهد ادعاهای قومیت گرایان در زمینه ی توسعه نیافتن صنایع مس آذربایجان و بردن مس آذربایجان به سایر استانهای کشور برای فرآوری صنعتی....و حتی استفاده از لغت فکاهی مانند، استعمار آذربایجان!،.... هستیم!!!( البته می توان گفت بر مبنای این منطق!!! قومیت گرایان، مثلا در نقاطی که فاقد منابع نفت و گاز هستند(آذربایجان) نبایستی پالایشگاه(پالایشگاه تبریز) و پتروشیمی احداث کرد چون نفت مناطق نفت خیز به مناطق غیرنفت خیز انتقال می یابد.!!!)
ضمن اینکه این ادعاها، به خودی خود حکایت از دید و فهم بسیار سطحی این جریان ورشکسته نسبت به حوزه ی اقتصاد و صنعت دارد....بر آن شدم تنها با  دادن گزارشی کوتاه و مختصر از توسعه صنعت مس آذربایجان، در چند سال اخیر، و همینطور سال جاری (1391خورشیدی)، و با دادن چشم انداز توسعه صنعت مس در سال های آتی، در آذربایجان، قضاوت درستی یا نادرستی این ادعاها را به عهده ی همیهنان ارجمند بگذارم:

آذربايجان را مي توان يکي از کانون هاي آثار باستاني ايرانزمين دانست...اگر چه شوربختانه در اثر يورش هاي بيگانگاني چون مغولان و عثماني ها و روسها و رخداد هاي طبيعي چون سيل و زلزله بسياري از کتيبه هاي تاريخي و بناهاي ارزشمند از بين رفته و منهدم شده اند،اما هنوز بناهايي وجود دارند که بتوانند ساليانه ارزش جذب هزاران گردشگر را داشته باشند که شيفته ديدار از آثار گرانسنگ تاريخي هستند...آثاري همانند قلعه بابک کليبر ،تخت سليمان و يا آتشکده آذرگشنسب تکاب ،مجموعه مقبره شيخ صفي الدين اردبيلي ،ارگ و ربع رشيدي تبريز ،رصد خانه و برجهاي تاريخي مراغه،مسجد جامع و مقبره سه گنبد اروميه و چندين بناي ديگر در شهر هاي خوي و سلماس و ماکو و نقده و مياندوآب...

نقش زبان فارسي در ايران براي كودكان ايراني به هيچ‌وجه نقش يك زبان بيگانه نيست و كودكان برپايه يك سنت فرهنگي ريشه‌دار تاريخي كه به كمك ابزارهاي نوين ارتباطي تسريع و تسهيل شده است، همپايه با زبان محلي، زبان فارسي را نيز مي‌آموزند

روز دوشنبه هشتم اسفندماه 1390 گفت‌وگويي با جنوا اسپيترمن، استاد زبان‌شناسي دانشگاه‌ ميشيگان در صفحه 13 روزنامه اعتماد منتشر شد. مناسبت اين گفت‌وگو روز 21 فوريه بود كه از سوي يونسكو به عنوان روز جهاني زبان مادري معرفي شده است. گفت‌وگوي ديگري نيز با همين موضوع با كاتلين هوگ، استاد زبان‌شناسي دانشگاه‌ استرالياي جنوبي در نشريات ديگر منتشر شده بود. پاره‌يي از مدعاها در اين دو گفت‌وگو مطرح شده كه شائبه تسري آنها به جامعه ايران مي‌رود، بررسي و نقد اين مدعاها انگيزه نگارش اين نوشتار شد.

French map of Turkey & Persia,

c. 1795

در مسئله ی دریاچه ی ارومیه و نجات این دریاچه ی ارزشمند، بایستی از هرگونه احساسی نگاری دوری جست...متاسفانه شاهد این هستیم برخی اشخاص و بعضا گروه های کوچک قومیت گرا..... بجای آنکه بدنبال حل این مشکل باشند بدنبال بهرِبرداری از این، قضیه هستند و حتی سعی دارند این مسئله ی زیست محیطی مهم، را بنا به دلایلی سیاسی جلوه دهند که به هیچ عنوان صحیح و منطقی نمی باشد..... در این مقاله سعی شده است با رویکردی منطقی و علمی در بررسی دلایل اصلی خشک شدن این دریاچه، و اشاره به تبعات آن وهمچنین با دادن راهکارهایی در حل این معضل ، گامی هرچند کوچک، برای نجات دریاچه ی زیبای ارومیه بردارد.....

این نقشه تاریخی و ارزشمند ،نگاره ای است نسبتا دقیق و بازمانده از سال‌های ۱۷۰۰ تا ۱۷۲۰ میلادی که توسط یوهان باپتیست هومان (Johann Baptist Homann)، نقشه کش، ناشر و قلم زن آلمانی تبار ترسیم شده است. .. در سالهایی که شاهنشاهی صفویان در اوج قدرت و هژمو نی فرهنگی-نظامی-اقتصادی نه تنها در منطقه ،بلکه در گیتی بود و به گواه اسناد بازمانده تاریخی ،توان اقتصادی ایران آن روزگاران برتر از اسپانیا و پرتقال و هلند و عثمانی و روسیه بود و رقیبی برای فرانسه و انگلستان...
اینها هیچ کدام اغراق و گزافه نیست و می توانید با مراجعه به کتب مهم تحلیلی -تاریخی از جمله مقاومت شکننده جان فوران و بررسی جدول درآمدها و مقایسه ایران با عثمانی و فرانسه وانگلستان دریابید.

«« بدون شرح! »»

برای بزرگنمایی بیشتر بر روی لینک زیرکلیک کنید....

جزیره همیشه ایرانی ابوموسی

««برپايي استاني نوين به نام " استان خليج فارس" براي بي کنش کردن ترفند هاي دشمنان و جلوگيري از چشم داشت آنان به "جزيره هاي ايراني" و نام "خليج فارس»»

در طی روزهای اخیر شاهد گستاخی کشورک 38 ساله ی امارات، مبنی بر ادعای مالکیت، بر جزایر همیشه ایرانی تنب بزرگ،تنب کوچک و ابوموسی بودیم!!!....ما ضمن آنکه این ادعای، شیخ نشین امارات را پوچ و بی معنا میدانیم....این حرکت تحریک آمیز،که تنها امنیت منطقه را به خطر می اندازد محکوم می کنیم.و چشم داشت به تمامیت ارضی ایران را به هیچ عنوان قابل تحمل نمی دانیم....
در همین راستا و به منظور حفظ منافع ملی ایران در پهنه ی آبی خلیج همیشه فارس ،از دولت محترم جمهوری اسلامی ایران درخواست می نماییم با تشکیل هرچه زودتر "استان خلیج فارس" به مرکزیت "جزیره ی ابوموسی" پاسخ درخوری به یاوه گویان عرب بدهند......به همین منظور صفحه ی فیس بوکی به همین نام:

"پشتیبانی از برپایی استان خلیج فارس"

بنیاد گشت تا صدای ملت ایران را بگوش مسئولین محترم و جهانیان برساند که ملت ایران بر سر منافع ملی و تمامیت ارضی خود با هیچ کس شوخی ندارد و کوچکترین تعرضی را به شدت پاسخ خواهد داد.....
 

این پیکره را به گاه نوروز ایران زمینی ،در خرمشهر گرفته ام...گاهی یک نگاره و یا حتی یک واژه می تواند بیش از هزاران جمله و ده ها کتاب پرمفهوم و رسا و اگاهی بخش و هشدار دهنده باشد...
این تابلوی پرمفهوم،به زیبایی گواهی است بر یکپارچگی سرزمینی بی گفتگوی ایران زمین و یگانگی دیر پای ملی اش....

پشتوانه اش خون هزاران ایرانی عرب و فارسی زبان و آذربایجانی و کرد و لر و بختیاری و مسیحی و کلیمی و زرتشتی و مسلمان و...که خون دادند و مالکیت ایران را بر این خطه خون بار صحه گذاردند...

فدرالیسم الگوی خوبی برای پیاده کردن آن در جامه ایران به شمار نمی رود. فدرالیسم(فدرال به معنی وحدت است) رهیافتی است که با الگوی آن، کشورها و سرزمین های جدا از هم با مردمانی متقاوت کنار یکدیگر زندگی کنند و در عین حال دشواری های آن را نیز دارد. فدرالیسم الگویی است از کثرت به وحدت یعنی برای تامین وحدت برای واحدهای سیاسی جداگانه الگو فدرالیسم سودمند به شمار می رود زیرا از این طریق هم استقلال سیاسی، فرهنگی و اقتصادی آن واحدها تا اندازه زیادی تامین می شود و هم وحدت واحدها سیاسی با دولت مرکزی و هم چنین با یکدیگر.

به هیچ عنوان الگوی فدرالیسم برای کشورهای چند قومیتی(مذهب،دین و یا زبان) یا چند نژادی یا چند فرهنگی کارآمد و راه گشا نمی نماید. تجربه دیگر کشورها (هند، پاکستان،نیجریه،یوگسلاوی پیشین، اتیوپی و...) در این مورد چندان قابل توجه نبوده است. ایران کشوری است که سابقه تاسیس آن به عنوان یک واحد سیاسی جدی بیش از بیست و پنج سده می گذرد.